Toerisme-online

 

Gemeente Kruishoutem

         

Plaatsen in Kruishoutem

   

 

 

Kruishoutem

Kruishoutem is een plaats en gemeente in de provincie Oost-Vlaanderen (België) en situeert zich tussen Deinze en Oudenaarde. Kruishoutem staat vooral bekend als eiergemeente. Jaarlijks tijdens het paasweekend zijn er de "gulden eifeesten". Naast de verkiezingen van eierboer en eikoningin is er een eierworp vanop de kerktoren. Kruishoutem bestaat naast Kruishoutem-centrum en het gehucht Marolle nog uit de deelgemeenten Nokere en Wannegem-Lede en verder het dorp Lozer dat in 1977 door Huise aan Kruishoutem werd afgestaan. De huidige neo-gotisch Sint-Eligiuskerk werd voltooid in 1855. Ze kwam er in de plaats van de romaanse kerk die in 1463 werd vergroot met een gotisch koor. Eind 16e eeuw kwam er de teruggebouwde kruisingstoren. Kruishoutem, gekenmerkt door zijn heuvelachtig karakter, kan zowat beschouwd worden als de voorpoort van de Vlaamse Ardennen. Deze gemeente is te typeren als een agrarische gemeente met een residentieel karakter en een ruime handels- en industriële bedrijvigheid. Kruishoutem is ontstaan uit een fusie van de dorpen Kruishoutem, Nokere, Wannegem-Lede en Lozer. Onze gemeente, van oudsher het eierdorp bij uitstek, heeft in belangrijke mate zijn landelijkheid behouden. Ze straalt een sympathieke rust uit, die men vooral kan ervaren in de kleinere kerkdorpen. Hier primeert een dorpse rust, een pittoreske sfeer, een voelbare landelijkheid. Kruishoutem staat bij een breed publiek bekend als pluimveegemeente. Jaarlijks worden hier tientallen miljoenen eieren verhandeld. Wat in de 17e eeuw begon als een jaarmarkt, groeide langzaam uit tot een wekelijks gebeuren. De Gulden Eifeesten om en rond Pasen willen het breekbare exportproduct voor een groot publiek promoten. Na de verkiezing van een eierboer en een eierkoningin is de eierworp uit de toren van de Sint-Eligiuskerk een smakelijk orgelpunt. Een mobiele paasklok zweeft boven de massa en stort haar lading eieren uit, die aan parachuutjes naar beneden komen. Wie het 'Gulden Ei' te pakken krijgt, steekt meteen een mooie geldprijs op zak.  De minder gefortuneerden mogen hun buikje vullen met heerlijke chocolade-eieren.... naar website  

Kasteel de Ghellinck d'Elseghem: Het kasteel van Wannegem-Lede, ook het ‘Petit Trianon’ (cfr. park van Versailles, 1755) van Vlaanderen genoemd, is een schoolvoorbeeld van een laat 18de-eeuws ‘maison de plaisance’ in zuivere classicistische of Louis XVI stijl. Het gebouw (1785-86) werd ontworpen door Barnabé Guimard (1731-1805), leerling van Jacques IV Angel Gabriel (de wederopbouwer van Versailles) en tevens bouwmeester (i.o.v. Karel van Lorreinen) van het Koningsplein en het Warandeplein te Brussel. Opdrachtgever was Alphonse Pierre Antoine Baut de Rasmon (1756-1833), afkomstig uit een kapitaalkrachtige Gentse familie van industriëlen en lid van diverse besturen tot het hoogste niveau (o.m. de Staten-Generaal). Zijn vader had de heerlijkheid Wannegem-Lede in 1765 gekocht van de familie Montmorency. Het park werd aangelegd op ingeving van de Duitse tuinbouwkundige Hirschfeld (een gedenksteen in het park herinnert hieraan). Binnenin zijn de inkomhal en het grote salon verfraaid met een classicistische stucdecoratie o.a. halfreliëfs van de beeldhouwers Moretti. In privaat eigendom. 
 

Kasteel Della Faille d'Huysse: Vanaf 1654 is het kasteeldomein, gelegen langs de Kasteelstraat te Lozer, eigendom van de familie della Faille d’Huysse. Het fraaie kasteel heette in de 17de eeuw ‘’t Goed Uplosere’. Het blokvormig kasteel verwierf zijn huidig neoklassiek uitzicht tijdens verbouwingen in de 18de eeuw. Vanuit de Kasteelstraat zie je de symmetrische achtergevel. Vanuit de Appelhoekstraat heb je een zicht op de voorgevel. Tot de aanhorigheden behoren o.a. een poortgebouw, koetshuis, neerhof, dienstgebouwen en een torenvormig tuinpaviljoen. In het bosrijke kasteelpark (13 ha) liggen enkele grote vijvers. Vanaf het kasteeldomein leidt een dubbele dreef naar de O.-L.-Vrouw van Bijstandkerk.
 

Kasteel Herlegem: Toponiemen eindigend op –em duiden op nederzettingen van Frankische origine uit de tweede helft van het eerste millennium. Zo is wellicht ook Herlegem een zeer oud domein waaraan eertijds meerdere boerderijen en een watermolen verbonden waren. Deze molen bevindt zich ten zuidwesten van het kasteel. De historische kasteelsite van Herlegem, eigendom van de familie van Pottelsberghe de la Potterie, bevindt zich landschappelijk in de vallei van de Zaubeek en ligt op een hoogte van +18 m. De ringgracht rond het kasteel bleef bewaard. In het kasteelpark ten noordoosten van het kasteel ligt een vijver. 

Kasteel Casier: Het kasteel van Nokere bevindt zich in de dorpskom van Nokere, Kasteeldreef 3, vlak tegenover de Sint-Ursmaruskerk. De rechte Kasteeldreef, afgeboord met platanen, is de private toegangsweg naar het kasteel dat, diep verzonken in de vallei van de Hollebeek, vanuit de dorpskom niet te zien is. Je kunt het prachtige landschapspark (12 ha) met een handvol vijvers het best bekijken vanuit de Vijverdamstraat. De heerlijkheid en het kasteel Nokere waren achtereenvolgens in handen van de families van Gavere de Schorisse, de Claerhout, de Croy, d’Ollehain, van Vichte, de Gras, de Ghellinck en de Casier… Vandaar de alternatieve benaming ‘Kasteel baron Casier’. De oude waterburcht van de heren van Nokere werd in 1596 door een brand vernield, (de periode van de Spaanse furie). Het werd herbouwd door Mathieu-Xavier de Ghellinck, die in 1727 de heerlijkheid Nokere had aangekocht. Van 1773 tot 1783 werden de twee zijvleugels opgetrokken en kreeg het kasteel zijn huidig classicistisch uitzicht. Vlakbij staan enkele dienstgebouwen waaronder een 17de eeuws poortgebouw met grafsteen van Jacob van Gavere en een koetshuis met een assortiment koetsen uit de 18de en 19de eeuw. Dit ‘rollend erfgoed’ kan je elk jaar op de tweede zondag van juli bezichtigen, ter gelegenheid van de Nokerse Zomerfeesten.
 

Kasteel Aishof: Dit kasteel bevindt zich in de Kasteelstraat. Het Aïshof, strategisch ‘ingeplant’ in het brongebied van de Molenbeek, nabij de waterscheidingskam tussen het Schelde- en Leiebekken, was eertijds de zetel van een gelijknamige heerlijkheid en werd in die hoedanigheid voor het eerst in de 11de eeuw vermeld. In de 13de eeuw stond een imposante waterburcht met slotkapel. Dit middeleeuws kasteel werd echter gedurende de godsdienstonlusten in de tweede helft van de 16de eeuw onherstelbaar verwoest en nadien gesloopt. De heerlijkheid Aïshof speelde een toonaangevende rol in het middeleeuws Kruishoutem. Ze was achtereenvolgens in bezit van de families van Gavere, van Looz, de Rochefort, van Steenhuize, van Gavere, de Gauches de Mastaing (bouwheren van het huidig kasteel), van der Meere, Desmanet de Biesme en Piers de Raveschoot. Een gracht scheidt het kasteel van het omliggende park in Engelse landschapsstijl waarin een grote vijver en enkele kleinere plassen liggen. Tot de aanhorigheden behoren dienstgebouwen, stallingen en het neerhof aan de overzijde van de Kasteelstraat. Het kasteel en kasteeldomeinen Aaishove zijn bij K.B. van 10.12.1973 als monument en landschap beschermd. In de onmiddellijke omgeving van het kasteel situeren zich meerdere historische hoeven. 

Kasteel Ruffo de Bonneval: Dit kasteel is gelegen langs de Waregemsestraat te Nokere. Een bakstenen muur en de dichte randbegroeiing van het park (ca. 7 ha) onttrekken het kasteel Ruffo de Bonneval de la Fare grotendeels aan het oog. Het betreft een bakstenen kasteel met ingebouwde torens in een wervelende eclectische stijl uit de tweede helft van de 19de eeuw. In het park staat een gekanteelde uitkijktoren wiens bakstenen gevels grotendeels met klimop begroeid zijn. In privaat eigendom.